arkadaş
Birbirlerine karşı sevgi ve anlayış gösteren kimselerden her biri; yoldaş
Arkadaş, arka adına ortaklık bildiren -daş ekinin getirilmesiyle kurulmuştur. Tietze sözü bu iki öğeye ayırır, eki adaş sözündeki ortaklık ekiyle bir tutar ve ilk anlamı ‘ötekinin arkasını kollayan savaşçı’ olarak açıklar; Gülensoy ise eki *arka+da+eş biçimine götürerek -da ile eş sözünün kaynaşmasına bağlar. Kâmûs-ı Türkî de sözü arka'dan türetir ve ‘refik, şerik’ ile ‘yardımcı, yamak’ anlamlarını verir. İncelenen kaynaklardaki en eski tarihli kayıt Hindoğlu'nun 1831 tarihli Fransızca–Türkçe sözlüğündedir. Räsänen Osmanlıca ve Kırım Tatarcasındaki arkadaş ‘yoldaş, dost’ biçimini anar; Çağataycadaki arkıs ‘dost, yoldaş’ gibi sözleri de soru işaretiyle arka ‘sırt’a bağlar.
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: arkadaş
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: arkadaş