hiç
Olumsuz yargılı cümlelerde fiilin anlamını pekiştiren bir söz
Hiç, Farsça hīç ‘hiçbir şey, yok’ sözünden alınmıştır; Tietze, Stachowski, Räsänen, Karaağaç ve Kâmûs-ı Türkî bu kökende birleşir. Sözcük erken girmiştir: XI. yüzyılda Kutadgu Bilig'de ve Karahanlı Kur'an Tercümesi'nde olumsuz yargıyı pekiştiren hiç ile hiç kimerse ‘hiç kimse’ öbeği görülür. Eski Anadolu Türkçesinde ad olarak ‘değersiz şey’, olumsuz cümlede ‘kesinlikle’, soruda ‘acaba’ anlamlarıyla ve hiç kişi, hiç nesne öbeklerinde yaşar. Stachowski'nin andığı Farsça heç değişkesi, XIV. yüzyıl Harezm ve Kıpçak metinlerindeki, Anadolu ağızlarındaki heç ile Azerbaycan Türkçesindeki hėç'i açıklar (Bitigçi açıklaması).
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: hiç
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: hiç
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: hiç ~ heç
- 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: hiç ~ heç
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: hīç ~ hīc
- 15. yy. · Çağatay Türkçesi: hīç
- 16. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: hiç
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: hiç
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: hiç
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: hiç