in
Yaban hayvanlarının kendilerine yuva edindikleri kovuk
İn, yabani hayvanların barındığı kovuğu ve mağarayı anlatan eski bir Türk sözcüğüdür; kaynaklar onu uzun ünlülü Ortak Türkçe *īn biçimine bağlar, Türkmence hīn ve Yakutça īn bu uzunluğu korur. Clauson'un en eski tanığı Irk Bitig'deki bir yılan falıdır; Budist Uygur metinlerinde keşişin çekildiği hücreyi de karşılar. Kaşgarlı Mahmud sözü aslan, tilki gibi yırtıcıların yatağı diye açıklar ve yin değişkesini de kaydeder; ETDES'e göre bu y- sonradan türemiştir. Söz Harezm, Kıpçak ve Eski Anadolu metinlerinde ‘delik, mağara’ anlamıyla, çoğu kez yılan ini için sürer.
- 9. yy. · Eski Uygur Türkçesi: in
- 10. yy. · Eski Uygur Türkçesi: in
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: in ~ yin
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: in
- 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: in
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: in
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: in
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: in
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: in
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: in