leylek
Sulak arazide ince ayakları üzerinde yürüyüp sivri gagasıyla küçük canlılar arayan iri kuş. Ak gövdesi uçuşta koyu kanat uçlarıyla ayrılır; yaz sonunda güneye yönelir, kışı Afrika’nın sıcak kuşağında geçirip yeniden yuvasına döner.
Leylek, Arapça laqlaq 'leylek' sözüne dayanan bir alıntıdır: Tietze ve Räsänen sözü bu Arapça biçime bağlar, Stachowski Farsça laglag aracılığıyla Türkçede *legleg biçiminden geliştiğini yazar, Karaağaç ve Kâmûs-ı Türkî de Farsçadan alındığını belirtir. Räsänen Arapça sözün kuşun sesini yansıttığını not eder. EDA ise Altay kuramı çerçevesinde Türkçe *[j]eglek biçimini kurar ve sözün Arapçadan gelmesini pek olası bulmaz. Söz Yûnus Emre'de leylek, Süheyl ü Nev-bahâr'da leglek biçimiyle geçer; Meninski 1687'de leklek ve lejlek söyleyişlerini birlikte kaydeder.
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: leylek
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: leglek
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: leklek ~ leylek
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: leğlek
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: leylek