iğde
İğdegillerden, kokulu, sarı çiçekleri olan, çalı biçiminde bir ağaç (Elaeagnus)
İğde, hem ağacı hem de unlu, mayhoş meyvesi için kullanılan eski bir addır. Söz XI. yüzyılda Kaşgarlı Mahmud'un sözlüğünde de kayıtlıdır; Tarihsel Derlem'de XIV. yüzyılda Harezm Türkçesiyle yazılmış Kısasü'l-Enbiyâ'da yigde, Anadolu'daki bir hekimlik kitabında igde olarak geçer. Räsänen ve ona dayanan Tietze sözü Moğolca 'çalı, ağaççık' anlamındaki bir sözle açıklar; ÈSTJa ise anlam geçişinin güçlüğünü ve en eski tanıkların biçimini göstererek bu açıklamayı kuşkulu bulur, Gülensoy da sözü Türkçe sayar.
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: yigde ~ igde
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: yigde
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: igde
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: igde ~ iğde
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: iğde
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: iğde