konu
Konuşmada, yazıda, eserde ele alınan düşünce, olay veya durum; bap, mevzu, süje
‘Mevzu’ anlamındaki konu'yu Gülensoy ko-n-u diye çözümler: kon- fiilinden -u ekiyle kurulmuş bir ad; ‘üzerine konulan, ele alınan şey’ yorumu YZ çıkarımıdır. Gülensoy'a göre söz öteki Türk dillerinde yoktur; bu anlam için incelenen kaynaklarda tarihli tanık bulunmaz. Eski dilde aynı yazılışla ayrı bir konu vardı: Kâmûs-ı Türkî onu konuk'un kısalmış biçimi sayıp ‘misafir’ diye açıklar, Kestelli konmak'tan türetir; konu komşu ikilemesi ve enikonu zarfı bu sözü taşır. Caferoğlu Uygurcada aynı kökten türemiş görünen kongu ‘konut, konak’ adını kaydeder (YZ çıkarımı).
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: konu