ayı — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 2026-10-12

sözcük
170
kaynak
26
tarihsel tanık
41.114
en eski kayıt
8. yy.

ayı

Memelilerin etobur takımından, beş parmaklı, tabanlarına basarak yürüyen, yurdumuzda boz türü bulunan, iri gövdeli hayvan; kocaoğlan (Ursus arctos)

Ayı, Eski Türkçe adığ 'ayı' sözünün Oğuz ve Kıpçak ağızlarındaki ayığ ~ ayu biçimlerinden gelişmiş Türkçe bir hayvan adıdır. Kaşgarlı Mahmud XI. yüzyılda adığ'ı kaydeder ve ayığ'ın Oğuz, Kıpçak ve Yağma ağız biçimi olduğunu belirtir. Daha eski kökeni tartışmalıdır: Stachowski sözü 'yaşlı' anlamlı bir yasak (tabu) adı sayıp *aδ- 'yaşlanmak' fiiline bağlar, ÈSTJa da benzer bir açıklamayı olasılık olarak sunar; Eren ise kökenini bilmediğini söyler. Tietze'ye göre XVI. yüzyıl başında ayu diye yazılan söz ayı diye söyleniyordu.

  1. 8. yy. · Eski Türkçe (Orhon): adığ
  2. 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: aḍıġ ~ ayığ
  3. 13. yy. · Harezm Türkçesi: aduğ
  4. 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: ayu
  5. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ayu
  6. 15. yy. · Çağatay Türkçesi: ayığ
  7. 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: ayu ~ ayı
  8. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: āju
  9. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: ayı ~ ayu
  10. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: ayı

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Yalnız yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ) ses değişimi sayılmaz; bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).