elma
Rosaceae ailesindeki Malus domestica türünden, baharda ak veya pembemsi taç yapraklar açan, tek gövdeli odunsu bitki; ilgili: → meyve.
Elma, eski Türk dillerinde alma ve almıla diye iki biçimle görünen ortak bir meyve adıdır. Kaşgarlı Mahmud XI. yüzyılda alma'yı Oğuzlara, almıla'yı öbür Türklere bağlar. Kaynakların çoğu sözcüğün kökenini açık saymaz: Clauson olası bir Hint-Avrupa alıntısı sayar, Stachowski soru işaretiyle bir Ana İranca biçim üzerinden Hint-Avrupa'ya bağlayıp Avrasya'da dolaşan bir ad olarak görür; Eren kökeni bilinmez bırakır; Gülensoy alıntı savını kanıtlanmamış bulur. Anadolu ve Osmanlı metinlerinde uzun süre alma yazılan sözcük, İstanbul söyleyişinde elma'ya dönmüş, ağızlarda alma yaşamaya devam etmiştir.
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: almıla ~ alma
- 13. yy. · Kıpçak Türkçesi: alma
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: alma
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: alma ~ elma
- 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: alma
- 16. yy. · Çağatay Türkçesi: alma
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: alma ~ elma
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: elma
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: elma