orta — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 2026-10-12

sözcük
170
kaynak
26
tarihsel tanık
41.114
en eski kayıt
8. yy.

orta

Bir şeyin kenarlarından merkeze doğru yaklaşık olarak aynı uzaklıkta olan yer

Orta, Eski Türkçeden beri kesintisiz kullanılan yerli bir addır. Göktürk yazıtlarında ve Irk Bitig'de ortu biçimiyle geçer; _kün ortu_ ‘gün ortası’ hem öğleni hem güneyi, _tün ortu_ ‘gece ortası’ ise kuzeyi anlatır. Kaşgarlı ortu'yu Çiğil ağzına özgü sayar, otra'yı ise ortu'nun sesleri yer değiştirmiş biçimi olarak verir. Son ünlüsü a'ya dönmüş orta biçimi Karahanlı dönemi Kur'an çevirisinde görülmeye başlar; Harezm, Kıpçak ve Anadolu metinlerinde yerleşir. Stachowski sözcüğü ‘koymak, yerleştirmek’ anlamlı *or- köküne bağlar; bu daha derin çözümleme kesinleşmiş değildir.

  1. 8. yy. · Eski Türkçe (Orhon): ortu
  2. 9. yy. · Eski Uygur Türkçesi: ortu, ortun
  3. 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: ortu ~ otra ~ orta
  4. 13. yy. · Kıpçak Türkçesi: o:rta
  5. 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: orta
  6. 14. yy. · Harezm Türkçesi: orta
  7. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: orta
  8. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: orta
  9. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: orta
  10. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: orta
  11. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: orta

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Yalnız yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ) ses değişimi sayılmaz; bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).