çam
Çamgillerden, çoğu her dem yeşil, iğne yapraklı, kozalaklı ve reçineli ağaç ya da ağaççıkların ortak adı (Pinus).
Çam, Anadolu'da XIV.–XV. yüzyıldan beri tanıklanan bir ağaç adıdır; kökeni tartışmalıdır. Eren, sözün Arapça šamʿ 'mum' sözünden geldiğini, önce 'mum ağacı, çıra ağacı' anlamında şam ağacı diye kullanılıp sonra kısaldığını düşünür; Stachowski de bu açıklamayı benimser. Gülensoy ise Arapça ş- sesinin başka alıntılarda ç-'ye dönmediğini ve Anadolu ağızlarındaki çam ~ çama 'küme' gibi sözleri göstererek sözü Türkçe sayar; Starostin–Dybo–Mudrak da Arapça açıklamayı ses bakımından kuşkulu bulup yerli bir Türkçe kök önerir. Meninski 1687'de çām ağacı yanında şām ağacı biçimini de kaydeder.
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: çam
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: çam
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: çām ~ şām ağacı
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: çam
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: çam