ördek — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 13 Ekim 2026, 16:29 (Türkiye saati)

sözcük
234
kaynak
35
tarihsel tanık
63.885
en eski kayıt
8. yy.

ördek

Perde ayaklılardan, evcil ve yabani türleri bulunan su kuşu; badi, badik (Anas)

Ördek, Karahanlıcadan bu yana aynı biçimle tanıklanan ortak Türkçe bir su kuşu adıdır; Uygurcada göçüşmeli ödirek biçimi de görülür, Stachowski sözün kökenini belirsiz sayar. İki biçimden hangisinin asıl olduğu tartışmalıdır: Clauson ve Stachowski'nin aktardığı Tekin ödirek'i ördek'ten göçüşmeyle çıkmış sayar, Eren ise ördek'in ödrek'ten göçüşmeyle oluşmuş ikincil bir biçim olduğunu düşünür. Clauson'un sözü 'sudan havalanan' anlamında ör- fiiline bağlaması 'belki' kaydıyla verilir, Eren bu açıklamayı ve Doerfer'in *pödirek önerisini kabul etmez. Eren'e göre Bulgarca jurdek, Doerfer'e dayanarak da Farsça urdak Türkçeden alınmıştır.

  1. 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: ördek
  2. 13. yy. · Kıpçak Türkçesi: ö:rdek
  3. 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ördek
  4. 14. yy. · Eski Uygur Türkçesi: ördek
  5. 14. yy. · Harezm Türkçesi: ördek ~ evrek
  6. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ördek
  7. 15. yy. · Çağatay Türkçesi: ördek
  8. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ördek
  9. 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: ördek
  10. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: ördek
  11. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: ördek
  12. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: ördek

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).