tüm (I)
→ bütün
Tüm ‘bütün, tamamen’ sözcüğünün kökeni incelenen kaynaklarda açık değildir. Tietze onu Kaşgarlı Mahmud'un at donları için kullandığı tum pekiştirmesine bağlar: _tum kara at_ ‘katıksız kara at’, _tum toruğ at_ ‘baştan başa doru at’; Azerbaycan Türkçesindeki düm ağ ‘bembeyaz’ da bu yöndedir. Eren ise ETDES'te kökeni belirsiz sayar; sözün dil tartışmalarında çokça konuşulduğunu, ağız kayıtlarının dar kaldığını ve çağdaş lehçelerde benzerinin görülmemesini düşündürücü bulur. Stachowski Ortak Türkçe *tü- ‘tamamlamak, bütün kılmak’ fiiline dayanan bir öneriyi aktarır; Gülensoy ise tum'u *tū- ‘kapamak, doldurmak’ fiilinden -m ekiyle türetir. ‘Bütün’ anlamının ilk kaydı Kelekyan'ın 1911 sözlüğündedir; yazı dili tanıkları 1930'lardan başlar.
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: tum
- 20. yy. · Osmanlı Türkçesi: tüm
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: tum ~ tüm
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: tüm