sayı
Sayma, ölçme, tartma vb. işlerin sonucunda ortaya çıkan birimlerin kaç olduğunu bildiren sözlerden her biri; adet
Sayı, Eski Türkçe sa:- ~ say- ‘saymak’ fiiline dayanan yerli bir sözcüktür. Tietze onu Eski Türkçe sayu biçimine bağlar: sözcük anlamı ‘sayarak’ olan bu zarf-fiil, Clauson'a göre Orhon yazıtlarından Kutadgu Bilig'e dek bir adın ardından gelerek ‘her’ anlamı verirdi (_yér sayu_ ‘her yere’). Räsänen ise Osmanlıca ve Kırım Tatarcasındaki sayı ‘hesap’ adını say- fiilinden türemiş bir ad olarak gösterir, ‘her’ anlamlı sayu ve sayın biçimlerini aynı fiil maddesinde ayrıca sıralar. Kâmûs-ı Türkî XIX. yüzyıl sonunda sözcüğü ‘adet, rakam; sayma; hesap’ anlamlarıyla kaydeder; ‘sayış’ anlamlı ad olarak bilinen en eski açık tanık XVII. yüzyıl Osmanlıcasındadır.
- 8. yy. · Eski Türkçe (Orhon): sayu
- 9. yy. · Eski Uygur Türkçesi: sayu
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: sayu
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: sayu ~ sayı
- 15. yy. · Çağatay Türkçesi: sayı ~ say ~ sayu
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: sayı
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: sayı
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: sayı