sayı — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 14 Ekim 2026, 12:12 (Türkiye saati)

sözcük
324
kaynak
37
tarihsel tanık
90.371
en eski kayıt
8. yy.

sayı

Sayma, ölçme, tartma vb. işlerin sonucunda ortaya çıkan birimlerin kaç olduğunu bildiren sözlerden her biri; adet

Sayı, Eski Türkçe sa:- ~ say- ‘saymak’ fiiline dayanan yerli bir sözcüktür. Tietze onu Eski Türkçe sayu biçimine bağlar: sözcük anlamı ‘sayarak’ olan bu zarf-fiil, Clauson'a göre Orhon yazıtlarından Kutadgu Bilig'e dek bir adın ardından gelerek ‘her’ anlamı verirdi (_yér sayu_ ‘her yere’). Räsänen ise Osmanlıca ve Kırım Tatarcasındaki sayı ‘hesap’ adını say- fiilinden türemiş bir ad olarak gösterir, ‘her’ anlamlı sayu ve sayın biçimlerini aynı fiil maddesinde ayrıca sıralar. Kâmûs-ı Türkî XIX. yüzyıl sonunda sözcüğü ‘adet, rakam; sayma; hesap’ anlamlarıyla kaydeder; ‘sayış’ anlamlı ad olarak bilinen en eski açık tanık XVII. yüzyıl Osmanlıcasındadır.

  1. 8. yy. · Eski Türkçe (Orhon): sayu
  2. 9. yy. · Eski Uygur Türkçesi: sayu
  3. 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: sayu
  4. 14. yy. · Harezm Türkçesi: sayu ~ sayı
  5. 15. yy. · Çağatay Türkçesi: sayı ~ say ~ sayu
  6. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: sayı
  7. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: sayı
  8. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: sayı

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).