örnek — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 14 Ekim 2026, 11:18 (Türkiye saati)

sözcük
315
kaynak
37
tarihsel tanık
79.202
en eski kayıt
8. yy.

örnek

Bir bütüne ilişkin özellikleri araştırmak amacıyla seçilen sınırlı miktarda malzeme; kan, tükürük, yaprak veya toprak gibi kaynaklardan elde edilerek ölçülür ya da denenir, sonuçlar kaynağın tümüne ilişkin ipucu sağlar; numune.

Örnek, kökeni uzun süre tartışılmış bir sözdür. Eskiden Ermenice orinak ‘örnek’ten geldiği ileri sürülmüştür; ancak söz Tatarca, Başkurtça, Kırgızca gibi Ermenice etkisinin düşünülemeyeceği dillerde de yaşadığından Stachowski ve ETDES bu açıklamayı coğrafi dağılıma aykırı bulur. Hasan Eren Karakalpakça körnek'ten yola çıkarak sözü kör- ‘görmek’ fiiline -(e)n(e)k ekiyle bağlar; baştaki k'nin iz bırakmadan düşmesi nedeniyle bu görüş de tartışmalıdır. Gülensoy ise sözü Orta Türkçe ör- ‘belirmek’ fiiline gelenek, görenek'teki -(e)nek ekiyle bağlar. Söz Meninski'nin 1687 tarihli sözlüğünde ‘model, numune’ anlamıyla kayıtlıdır; XVIII. yüzyılda Şeyh Gâlib'de geçer.

  1. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: örnek
  2. 18. yy. · Osmanlı Türkçesi: örnek
  3. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: örnek
  4. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: örnek

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).