doğru — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 15 Ekim 2026, 00:12 (Türkiye saati)

sözcük
378
kaynak
39
tarihsel tanık
98.320
en eski kayıt
8. yy.

doğru

Bir ucundan öbür ucuna kadar yönü değişmeyen, eğri ve çarpık karşıtı

Doğru, Eski Türkçe toğur- ‘yukarı kaldırmak, yükseltmek’ fiilinin -u zarf-fiil ekli biçimi toğuru'dan gelir; Clauson'a göre ilk anlamı somut olarak ‘düz’, mecazen ‘dürüst, gerçek’tir. Söz erken dönemde toğru'ya kısalmış, Oğuz kolunda ön sesi d- olmuştur. Stachowski'ye göre toğur-, Kaşgarlı'da ‘yükselmek’ anlamıyla geçen tog- fiilinin ettirgen biçimidir. En eski tanığı VIII. yüzyıla ait Şine Usu Yazıtı'ndaki toğuru'dur. Uygurca satış belgelerindeki _toğuru tumlıtu satdım_ ‘kesin olarak, geri alınmamak üzere sattım’ kalıbı, sözün eski hukuk dilindeki yerini gösterir.

  1. 8. yy. · Eski Türkçe (Orhon): toğuru
  2. 9. yy. · Eski Uygur Türkçesi: toğuru ~ toğru
  3. 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: toğru
  4. 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: toğru ~ doğru
  5. 13. yy. · Kıpçak Türkçesi: toğru
  6. 14. yy. · Harezm Türkçesi: toğrı ~ toğru
  7. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: toğru ~ doğru
  8. 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: doğru ~ ṭoġru
  9. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: doğru
  10. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: doğru
  11. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: doğru

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).