yönelik
Duruşu belirli bir tarafa dönmüş ya da eylemi belli bir kişi, amaç veya konu üzerinde toplanmış olan. Fiziksel konumda bakışın veya nesnenin çevrildiği tarafı; soyut kullanımda niyetin ve etkinin ulaşacağı hedefi gösterir; müteveccih.
Yönelik, yönel- fiiline -(i)k ekinin getirilmesiyle kurulmuş, ‘bir yöne çevrilmiş’ anlamlı bir sıfattır; Gülensoy da sözü yö-n+el-(i)k diye çözümler. Tietze'ye göre yönel- ‘bir yöne doğru gitmek, yüzünü çevirmek’, Deny'ye dayanarak yön adına addan fiil yapan -el- ekiyle türemiştir ve 1405 tarihli bir metinden beri tanıklanır. Stachowski yön'ü Ortak Türkçe *jȫn ‘yön, taraf’ biçimine, yönel-'i de ondan türeyen *jȫnel-'e bağlar. Yön sözü Eski Anadolu Türkçesinde ‘yan, cephe; yüz’ anlamlarıyla yaygındı; yönelik'in kendisinin eski bir tanığı incelenen kaynaklarda yoktur.
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: yönelik