marul — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 2026-10-12

sözcük
170
kaynak
26
tarihsel tanık
41.114
en eski kayıt
8. yy.

marul

Geniş, yumuşak yaprakları için yetiştirilen ve çoğunlukla çiğ tüketilen sebze bitkisi. Yaprakların dizilişi türüne göre sık bir baş oluşturabilir veya açık kalabilir; salatada ve başka soğuk yiyeceklerde kullanılır.

Marul, Rumcadan alınmış bir sebze adıdır. Eren sözü Rumca maroúli'ye, Stachowski Yeni Yunanca maroúli'ye ve onun kaynağı Bizans Yunancası maroúlion'a bağlar; Tietze doğrudan Bizans Yunancası marúlion'u, Karaağaç Yunanca maruli'yi, Kâmûs-ı Türkî Rumcayı verir. Tarihsel Derlem'de söz ilk olarak XIV. yüzyılda Codex Cumanicus'un meyve ve sebze adları arasında, ardından Müntahab-ı Şifâ'nın perhiz ve ilaç tariflerinde marūl biçimiyle görülür. Meninski 1687'de sözü mārol söyleyişiyle kaydeder.

  1. 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: marul
  2. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: marūl ~ mārūl
  3. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: mārūl ~ mārol
  4. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: marul
  5. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: marul

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Yalnız yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ) ses değişimi sayılmaz; bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).