şu
Bu kelimesine göre yerde, zamanda veya söz zincirinde biraz uzak olanı anlatan söz
Şu, bu ile o arasında bir uzaklık bildiren yerli bir gösterme sözüdür. Gülensoy onu ‘işte o’ anlamındaki *uş ol öbeğine götürür (uşol > şol > şu) ve Kazakça sol, Kırgızca uşul, Başkurtça oşo gibi karşılıkları sıralar. Tietze şu'yu zamir ve sıfat olarak iki maddede işler ve ilk tanıklarını Ferec'ten (1451) verir; burada şol gördüğün, şunı gibi biçimler geçer. Şemseddin Sâmî ise şol'u, o'dan ol kurulması gibi şu'ya l eklenerek yapılmış sayar. Çekim eki alırken araya n girmesi (şunu, şuna, şunda) bu ve o ile ortaktır.
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: şol
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: şu
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: şu ~ şol
- 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: şu
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: şu
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: şu
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: şu