havuç — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 2026-10-12

sözcük
170
kaynak
26
tarihsel tanık
41.114
en eski kayıt
8. yy.

havuç

Maydanozgillerden, koni biçimindeki etli kökü için sebze olarak yetiştirilen, iki yıllık otsu bir kültür bitkisi; pürçekli, yeregeçen (Daucus carota)

Havuç, Farsça havīc ~ hevīc ‘havuç’ sözünün alıntısıdır; Eren, Karaağaç ve Kâmûs-ı Türkî bu kökeni verir. Tietze ise sözü soru işareti koymadan Arapça ḥawc ‘ihtiyaç’a bağlar; Veled Çelebi de yemeğe katılan otlar anlamındaki havâyic'ten çıktığını kesin bir dille ileri sürer. Tarihsel Derlem'deki en eski tanık, telif tarihi kesin olmayan Müntahab-ı Şifâ'daki ḥevīc'tir: taze havucun kabuğunu soyup kazıma tarifi verilir. Bugünkü havuç biçimi Evliyâ Çelebi'de yerleşmiştir. Osmanlı sözlükçüleri keşir'i havucun ‘asıl Türkçesi’ sayarken Eren keşir'in de Farsça gazar'dan alınmış göründüğünü belirtir.

  1. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ḥevīc
  2. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: havuç
  3. 18. yy. · Osmanlı Türkçesi: havuç
  4. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: havuç
  5. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: havuç

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Yalnız yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ) ses değişimi sayılmaz; bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).