el (III)
→ yurt
Bu el, Eski Türkçenin devlet düzenini anlatan temel sözcüklerinden e:l'in devamıdır. Orhon yazıtlarında bağımsız bir hükümdarın yönettiği siyasal birliği, yani ‘devleti, ili’ anlatır. Clauson'a göre Karahanlı döneminden sonra ‘bu devletin halkı, topluluk’ anlamını kazanmış, ardından ‘barış’ anlamı da gelişmiştir; ÈSTJa ise ‘halk, boy, ülke, devlet’ ve ‘barış’ anlamlarının en eski yazıtlarda bir arada bulunduğunu gösterir. Eski Anadolu Türkçesinde el ~ il yazımlarıyla ‘ülke, halk, oba’ anlamında yaşamış, Türkiye Türkçesine ‘yurt’, ‘ahali’ ve ‘oba’ anlamlarıyla ulaşmıştır. ‘Yabancı, başkası’ anlamı aynı sözden gelişmiş, ayrı madde olarak verilir.
- 8. yy. · Eski Türkçe (Orhon): e:l (el ~ il)
- 10. yy. · Eski Uygur Türkçesi: el ~ il
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: e:l ~ il
- 13. yy. · Kıpçak Türkçesi: el
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: el
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: el ~ il
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ėl ~ il
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: el ~ il
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: il (el)
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: el