katır — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 14 Ekim 2026, 08:39 (Türkiye saati)

sözcük
297
kaynak
37
tarihsel tanık
84.969
en eski kayıt
8. yy.

katır

Atgillerden, kısrak ile erkek eşeğin çiftleşmesinden doğan, genelikle kısır olan melez hayvan.

Katır, XI. yüzyıldan beri ḳatır biçimiyle tanıklanan, kökeni tartışmalı bir hayvan adıdır. Gülensoy sözü kat- 'katmak' fiilinden türetir; Clauson katırın karışık soyuna dayanan bu bağı büyük olasılıkla zorlama sayar, Eren de görüşü düşündürücü bulur. Ses güçlükleri kaydıyla Doerfer'e atfedilen İranî xartar 'katır' kaynağını ÈSTJa daha çekici bulur, Stachowski soru işaretiyle anar. Clauson, Eren ve ÈSTJa sözün Türkçeden Moğolcaya qačir olarak geçip kaçır biçimiyle birçok Türk diline geri döndüğünü yazar, Starostin–Dybo–Mudrak Moğolca biçimin özgün de olabileceğini ekler; söz Farsçaya ve Balkan dillerine de yayılmıştır.

  1. 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: ḳatır
  2. 13. yy. · Harezm Türkçesi: ḳatır
  3. 13. yy. · Kıpçak Türkçesi: kattır ~ katır
  4. 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: katır
  5. 14. yy. · Harezm Türkçesi: ḳatır ~ kaçır
  6. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ḳatır
  7. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ḳatır
  8. 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: ḳaṭır
  9. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: katır
  10. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: katır
  11. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: katır

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).