farklı
Karşılaştırılan kişi, nesne veya durumla aynı özellikleri taşımayan, seçilen ölçü bakımından ondan ayrılan. Ayrım renk ya da biçim gibi görülebilir bir yönde olabileceği gibi düşünce, kullanım veya sonuçta da ortaya çıkabilir; değişik, ayrımlı, daha bir, alternatif.
Farklı, Arapça fark ‘ayrım’ adına Türkçe -lı ekinin getirilmesiyle kurulmuş melez bir sıfattır; Steingass fark'ı ‘ayırma, ayrım’ anlamlarıyla Arapça olarak kaydeder. Sözün incelenen kaynaklardaki en eski kaydı Meninski'nin 1687 tarihli Latince dizinidir: Latince differens ‘ayrı, farklı’ karşılığında başka ve mütefâvit ile birlikte verilir. XIX. yüzyıl sonunda Kâmûs-ı Türkî sözü ‘ayırt edilen, ötekine pek benzemeyen’ anlamının yanında ‘daha iyi, iyileşmiş’ anlamıyla da kaydeder: _hastamız bugün dünden farklıdır_. Türkiye Türkçesinde ‘ayrımlı, değişik’ anlamı yerleşmiştir.
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: farklü
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: farklı
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: farklı