araştırma — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 18 Ekim 2026, 14:11 (Türkiye saati)

sözcük
1182
kaynak
41
tarihsel tanık
162.436
en eski kayıt
8. yy.

araştırma

Bilinmeyen bir konunun izini sürme; sorulara yanıt bulmak için çeşitli kaynaklara başvurma, karşılaşılan ipuçlarını denetleme ve bunlardan bir sonuca ulaşmaya çalışma. Kişi bunu gündelik bir karar öncesinde de bir iddiayı sınarken de yapabilir; araştırı, tetkik.

Araştırma, araştır- fiiline -ma ekinin getirilmesiyle kurulmuş bir addır (Gülensoy adı araştır-'ın türevleri arasında sayar). Tietze'ye göre araştır-, ara- ‘bulmaya çalışmak’ fiilinden -ştır- ekiyle yapılmış ve eylemin sık sık yinelendiğini anlatan bir fiildir; aynı tabandan araş- ‘birbirini aramak’ da türemiştir. Tietze ara- fiilini Eski Türkçe arḳa- ‘aramak’ biçimine bağlar, ancak arḳa- > ara- gelişmesinin açıklanmaya muhtaç olduğunu belirtir; Gülensoy Kaşgarlı'daki ārġa- ‘yoklamak, arayıp taramak’ biçimini anar. Radloff ve Kelekyan Osmanlıca araştırma'yı ‘keşif, arama’ anlamıyla kaydeder.

  1. 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: ārġa- ~ arḳa-
  2. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: aramak
  3. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: araştırmak ~ araştırma
  4. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: araştır-
  5. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: araştırma

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).