kelime — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 21 Ekim 2026, 15:15 (Türkiye saati)

sözcük
1269
kaynak
41
tarihsel tanık
187.336
en eski kayıt
8. yy.

kelime

Konuşurken veya yazarken tek başına kullanılabilen, belli bir anlam ya da dil bilgisi görevi taşıyan dil birimi. Çekim ekleriyle farklı biçimlere girebilir, cümledeki yeri ve çevresindeki sözler hangi anlamının öne çıkacağını belirler; söz, sözcük, lügat.

Kelime, Arapça kalima ‘söz, sözcük’ sözünden alınmıştır; Tietze, Stachowski, Räsänen ve Karaağaç bu kökende birleşir. Söz Türkçe metinlere dinî çeviriler yoluyla erken girmiştir: Tarihsel Derlem'de ilk tanığı XI. yüzyılın Karahanlı Kur'an Tercümesi'ndedir. Dede Korkut Kitabı'nda bir ḳaç kelime ḫaber ‘birkaç sözlük haber’ gibi kullanımlar görülür; kelime-i şehadet gibi dinî kalıplar da yaygındır. Anadolu ağızlarındaki ‘bağ çubuğu’ anlamlı kelime ise Yunancadan gelen başka bir sözdür.

  1. 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: kelime
  2. 14. yy. · Harezm Türkçesi: kelime
  3. 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: kelime
  4. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: kelime
  5. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: kelime
  6. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: kelime
  7. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: kelime

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Atlas yükleniyor…

Kategoriler

Kategoriler hazırlanıyor…

Kaynaklar dizini

Kaynak dizini hazırlanıyor…

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).