hangi — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 18 Ekim 2026, 22:17 (Türkiye saati)

sözcük
1208
kaynak
41
tarihsel tanık
40.760
en eski kayıt
8. yy.

hangi

Birden fazla olasılık arasından seçilecek olanı öğrenmek üzere adın önüne gelen soru sözü. Yanıtın kişi, yer, nesne veya zamanı belirlemesi beklenir; seçimin yapılacağı küme açıkça söylenebilir ya da konuşmanın bağlamından anlaşılır; ne (II).

Hangi, Eski Anadolu Türkçesindeki kangı ~ kankı soru sıfatının ilk ünsüzü h'ye dönmüş biçimidir; Kâmûs-ı Türkî hangi'yi kangı'nın yeni yazılışı sayar. Sözün iç yapısı üzerine görüşler ayrılır: Stachowski onu *kā ‘hangi’ soru kökü, *jan ‘yan’ ve bir sıfat ekinden kurulmuş ‘hangi yanda bulunan’ anlamlı bir yapıya bağlar; Gülensoy Eski Türkçe kanyu ile birlikte *ka soru kökünden türetir. Tietze, Clauson'un sözü ḳañu'ya bağlama önerisini, Clauson'un bu bağı çok zor bulduğunu da ekleyerek aktarır. En erken tanıklar XIII. yüzyıl Anadolu metinlerindendir: Şeyyâd Hamza'nın Yusuf u Züleyhâ'sında _kankı ilden geldiniz_ ‘hangi ülkeden geldiniz’ diye sorulur.

  1. 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: kankı
  2. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ḳanḳı ~ ḳaŋgı
  3. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: kankı ~ kangı
  4. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: kangı ~ hangi
  5. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: hangi

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).