sayılmak — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 17 Ekim 2026, 23:24 (Türkiye saati)

sözcük
1148
kaynak
41
tarihsel tanık
157.053
en eski kayıt
8. yy.

sayılmak

Tek tek ayrılan ögelerin hangi sayıya ulaştığının bulunması. Oy pusulaları, kutudaki parçalar veya sınıftaki kişiler buna konu olabilir; atlanan ya da iki kez görülen öge varsa sonuç yeniden kontrol edilir.

Sayılmak, saymak fiilinin kökü say-'a edilgenlik eki -(ı)l-'nin getirilmesiyle kurulmuş Türkçe bir fiildir; Tietze sözü doğrudan say-'dan türetir. Tarihsel Derlem'deki en eski tanığı Yûnus Emre Dîvânı'ndadır (YED 34/7); Âşık Paşa'nın 730/1330 tarihli Garib-nâme'sinde de geçer (GN 10551). Dede Korkut Kitabı'ndaki ‘sayılmakla Oğuz erenleri tükenmez’ kalıbı kalabalığın sayısızlığını anlatır. ‘Bir soydan, bir sınıftan kabul edilmek’ anlamı da bu ilk tanıktan beri görülür (Gülistan Tercümesi, Saltuk-nâme). Tietze 1501 tarihli bir Osmanlı kanunnamesinde koyun ve kuzuların sayılmasını buyuran tanığı verir; Kâmûs-ı Türkî hatırı sayılmak deyimini ve ‘geçerli olmak’ anlamını da kaydeder.

  1. 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: sayılmak
  2. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: sayılmak
  3. 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: sayılmak
  4. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: sayılmak
  5. 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: sayılmak
  6. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: sayılmak
  7. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: sayılmak
  8. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: sayılmak

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).