sonraki
Bir olay, zaman veya sıra noktası geçtikten sonra gelen ögeyi gösteren sıfat. Karşılaştırma için önceki ögenin bilinmesi gerekir; ardışık dizide hemen izleyeni de, daha geç bir dönemde yer alanı da bağlama göre gösterebilir.
Sonraki, son adına +ra ve +ki eklerinin getirilmesiyle kurulmuş Türkçe bir sıfattır; Gülensoy sözü son(g)+ra+ki diye çözümler. İlk ek sonra zarfını kurar, ikincisi bu zarftan aitlik bildiren bir sıfat yapar (eklerin işlevi Bitigçi açıklaması). Söz XV. yüzyılda Saltuk-nâme'de aynı adı taşıyan hükümdarlardan sonra geleni ayırmak için, XVII. yüzyılda Evliyâ Çelebi Seyahatnâmesi'nde Türkiye Türkçesindeki anlamıyla geçer; Kâmûs-ı Türkî de onu muahhar, âhir ve ‘sonradan gelen’ karşılıklarıyla kaydeder.
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: sonraki ~ soŋraki
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: sonraki
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: sonraki
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: sonraki