kapanmak
Bir açıklık örtülerek geçişe, görüşe veya erişime elvermez duruma gelmek; ilgili: → örtülmek.
Kapanmak, kapa- fiiline edilgenlik ve dönüşlülük bildiren -n- ekinin getirilmesiyle kurulmuştur (Tietze). Bu yüzden hem ‘kapalı duruma gelmek’ gibi edilgen hem de ‘bir yere kapanıp çıkmamak, sığınmak’ gibi dönüşlü anlamlar taşır. Tarihsel Derlem'de XVII. yüzyılda Evliyâ Çelebi Seyahatnâmesi'nde kaleye kapanmak ‘kaleye çekilip savunmaya geçmek’ anlamında görülür. Kâmûs-ı Türkî XIX. yüzyıl sonunda kapı, yol, yara, gök ve gözle ilgili on yedi anlam sıralar. Kapa- fiilinin daha eski kökeni incelenen kaynaklarda ele alınmaz.
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: kapanmak
- 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: kapanmak
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: kapanmak
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: kapanmak
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: kapanmak