kunduz — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 17 Ekim 2026, 22:28 (Türkiye saati)

sözcük
1144
kaynak
41
tarihsel tanık
156.022
en eski kayıt
8. yy.

kunduz

Kemirgenlerden, kuyruğu geniş ve yassı, art ayak parmaklarının arası perdeli, ağaçları kemirerek beslenen, su kıyılarında yaşayan, yuvalar ve su setleri kuran, postu değerli bir hayvan; kastor (Castor fiber)

*Kunduz*, Uygurca ve Karahanlı Türkçesinde aynı hayvanın adı olarak belgelenir; *kuntuz* da kaydedilmiş bir varyanttır. Daha eski kökeni kesinleşmemiştir. Eren Türkçe *kund tabanını, Gülensoy kun- fiilinden türetmeyi önerir; Eren ve Clauson Farsçadaki biçimi Türkçeden alıntı sayar. Doerfer ise ters yönü, İranî bir kökeni koşullu olarak tartışır; Stachowski bu açıklamayı tanık ve biçimbilgisi bakımından eleştirir. Hayvanın postu ve kunduz taşağı denen salgısı da aynı adla anılır.

  1. 8. yy. · Eski Uygur Türkçesi: kunduz ~ kuntuz
  2. 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: kunduz
  3. 14. yy. · Harezm Türkçesi: kunduz
  4. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ḳunduz
  5. 15. yy. · Çağatay Türkçesi: kunduz
  6. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: kunduz
  7. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: kunduz
  8. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: kunduz

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).