seyahat
→ yolculuk
Seyahat, Arapça siyāḥa(t) ‘yolculuk’ sözcüğünden alınmıştır (Stachowski, Karaağaç); Stachowski sözü seyyah ile karşılaştırır. Kâmûs-ı Türkî sözü Arapça aslına uygun siyâhat yazımıyla kaydeder; Toven ise dilde yerleşen söyleyişin seyahat olduğunu belirtir. Räsänen Osmanlıca ve Kırım Tatarcasında säyahät biçimini ‘yolculuk, hac yolculuğu’ anlamıyla kaydeder. En eski tanık XIV. yüzyıl Kıpçakça Gülistan Tercümesi'ndedir; söz XVI. yüzyılda Bâkî'de, XVII. yüzyılda adında da bu söz bulunan Evliyâ Çelebi Seyahatnâmesi'nde sık geçer. Türkiye Türkçesinde seyahat ‘yolculuk, gezi’ anlamındadır ve seyahatname ‘gezi kitabı’ gibi birleşiklerde de yaşar.
- 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: seyâhat
- 15. yy. · Çağatay Türkçesi: seyâhat
- 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: seyâhat
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: seyâhat
- 18. yy. · Osmanlı Türkçesi: seyâhat
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: siyâhat ~ seyâhat
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: seyahat