anlayış
Duyulan sözün, karşılaşılan durumun veya bir davranışın ne ifade ettiğini, hangi koşullarda ortaya çıktığını düşünerek kavrama; idrak, telakki
Anlayış, anla- ‘anlamak’ fiiline -(y)ış ekinin getirilmesiyle kurulmuş bir addır (ek çözümlemesi Bitigçi açıklaması; incelenen kaynaklarda sözün yapısını açıklayan madde yoktur). Taban anla-, Tietze ve Gülensoy'a göre Eski Türkçe aŋla- fiilidir; Gülensoy bu fiili ‘düşünce, idrak, anlayış’ anlamlı yeniden kurulmuş *āŋ adından -la- ekiyle türetir, Tietze de aŋ ‘anlayış’ adını anar. Sözün eski sözlüklerdeki ilk kaydı Kâmûs-ı Türkî'dedir: sözlük anlayış'a ‘akıl erdirme, idrak’ ile ‘zekâvet, firaset’ anlamlarını verir; ‘düşünüş biçimi’ ve ‘hoş görme’ anlamları o kayıtta yoktur.
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: anlayış
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: anlayış