fiyat — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 15 Ekim 2026, 13:27 (Türkiye saati)

sözcük
439
kaynak
39
tarihsel tanık
99.521
en eski kayıt
8. yy.

fiyat

Alım veya satımda bir şeyin para karşılığındaki değeri; bedel, eder, hediye, kemal, paha

Fiyat, Arapçadan alınmış bir sözdür, ama hangi Arapça biçime dayandığı konusunda kaynaklar ayrışır. Tietze sözü Arapça fiʾa'ya bağlar, Karaağaç fiʾāt biçimini etimon olarak verir. Kâmûs-ı Türkî ise başka bir açıklama sunar: Arapçada bir edat olan fī, eskiden fiyat bildiren rakamların önüne yazılırdı; zamanla yanlış olarak ad sayılmış ve fiât biçiminde çoğul da yapılmıştır. İncelenen kaynaklardaki en eski tarihli kayıt Hindoğlu'nun 1838 tarihli sözlüğüdür: fiy ‘fiyat’ ve çoğulu fiyat. Eski yazım fiat XX. yüzyılda da kullanılır; bugünkü fiyat yazımı iki ünlü arasına y girmesiyle oluşmuştur (Bitigçi açıklaması).

  1. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: fiât
  2. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: fiat ~ fiyat

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).