işletme
Bir düzenin çalışmasını sağlama ya da bir iş yerini insan ve kaynaklarını düzenleyerek yürütme.
İşletme, işletmek fiilinin iş adıdır; Kâmûs-ı Türkî sözü doğrudan bu fiile bağlar, Gülensoy da iş ve işle- maddelerinin türev listelerinde sayar. İşlet-, iş adından +le- ekiyle kurulan işle- ‘çalışmak’ fiilinin ettirgen biçimidir (Tietze, Gülensoy); iş, işle- ve işlet- XI. yüzyılda Divanü Lugati't-Türk'te geçer. XV. yüzyıl tanıklarında işlet- ‘çalıştırmak, yaptırmak’ anlamındadır; XIX. yüzyıl sonunda Kâmûs-ı Türkî fiile ‘iş gördürmek’, ‘içine işlemesini sağlamak’, ‘irinlendirmek’ ve ‘düzeltmek için üzerinde çalışmak’ anlamlarını verir. ‘Kâr amacıyla kurulan kurum’ anlamının ne zaman doğduğu kaynaklarda yer almaz; Derleme Sözlüğü 1969'da bezirhane işletme ‘bezirhaneyi çalıştırma’ söyleyişini kaydeder.
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: işletme
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: işletme