işletme — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 15 Ekim 2026, 13:27 (Türkiye saati)

sözcük
439
kaynak
39
tarihsel tanık
99.521
en eski kayıt
8. yy.

işletme

Bir düzenin çalışmasını sağlama ya da bir iş yerini insan ve kaynaklarını düzenleyerek yürütme.

İşletme, işletmek fiilinin iş adıdır; Kâmûs-ı Türkî sözü doğrudan bu fiile bağlar, Gülensoy da iş ve işle- maddelerinin türev listelerinde sayar. İşlet-, iş adından +le- ekiyle kurulan işle- ‘çalışmak’ fiilinin ettirgen biçimidir (Tietze, Gülensoy); iş, işle- ve işlet- XI. yüzyılda Divanü Lugati't-Türk'te geçer. XV. yüzyıl tanıklarında işlet- ‘çalıştırmak, yaptırmak’ anlamındadır; XIX. yüzyıl sonunda Kâmûs-ı Türkî fiile ‘iş gördürmek’, ‘içine işlemesini sağlamak’, ‘irinlendirmek’ ve ‘düzeltmek için üzerinde çalışmak’ anlamlarını verir. ‘Kâr amacıyla kurulan kurum’ anlamının ne zaman doğduğu kaynaklarda yer almaz; Derleme Sözlüğü 1969'da bezirhane işletme ‘bezirhaneyi çalıştırma’ söyleyişini kaydeder.

  1. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: işletme
  2. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: işletme

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).