ilçe
Bir ilin yönetim alanı içinde sınırları belirlenmiş, merkez yerleşimiyle çevresindeki yerleri birlikte kapsayan bölüm. Yerel kamu hizmetlerinin yürütülmesinde il ile daha küçük yerleşimler arasında bir yönetim basamağı oluşturur; kaymakamlık, kaza.
İlçe, il sözüne -çe ekinin getirilmesiyle kurulmuş Türkçe bir addır; Gülensoy sözü kendi maddesinde il+çe diye çözümler, il'in türevleri arasında da sayar. Taban il çok eskidir: Gülensoy onu Köktürk yazıtlarındaki ve Divanü Lugati't-Türk'teki él biçimine bağlar, ‘barış, boylar birliği, devlet, ülke, halk, vilayet’ gibi anlamlarını sıralar; Kâmûs-ı Türkî XIX. yüzyılda ‘halk, kabile, memleket, vilayet’ anlamlarını kaydeder. Ekin burada küçültme işlevi taşıdığı düşünülebilir (Bitigçi açıklaması). Gülensoy'un notuna göre ilçe öteki Türk lehçelerinde bulunmaz. İncelenen kaynaklardaki en eski tarihli kayıt Derleme Sözlüğü'nün 1968 tarihli cildindeki bir tanımdır.
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: ilçe