işlem — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 18 Ekim 2026, 10:49 (Türkiye saati)

sözcük
1163
kaynak
41
tarihsel tanık
160.828
en eski kayıt
8. yy.

işlem

Bir işi sonuçlandırmak için yapılan iş veya uygulamaların hepsi; muamele

İşlem, iş adından addan fiil yapan -le- ekiyle kurulan işle- fiiline fiilden ad yapan -m ekinin getirilmesiyle oluşmuştur. Gülensoy sözü iş+le-m diye çözümler, ‘muamele’ karşılığı olan yeni bir türetme olarak işaretler ve öteki Türk lehçelerinde bulunmadığını not eder. Aynı yapıdaki işlem XIV. yüzyıl Harezm ve XV. yüzyıl Çağatay metinlerinde ‘iş, eylem’ anlamıyla geçer; Türkiye Türkçesindeki kullanıma bu eski sözden kesintisiz bir yol kaynaklarda gösterilmez (Bitigçi açıklaması). Tabandaki iş'i Tietze Eski Türkçe iş'e, Stachowski Ortak Türkçe *īš biçimine bağlar ve bu sözün ilk anlamının belki ‘dikiş’ olduğunu düşünür.

  1. 14. yy. · Harezm Türkçesi: işlem
  2. 15. yy. · Çağatay Türkçesi: işlem
  3. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: işlem

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).