sırasıyla — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 17 Ekim 2026, 17:42 (Türkiye saati)

sözcük
1133
kaynak
41
tarihsel tanık
151.825
en eski kayıt
8. yy.

sırasıyla

Bir listede veya işlem dizisinde ögelerin önceden belirlenmiş düzeni izlenerek. Cümlede birden çok kişi veya nesne sayıldığında sonraki bilgilerin aynı dizilişe göre eşleştirildiğini de belirtir; yer değiştirme anlamı bozabilir.

Sırasıyla, ‘dizi, düzen, nöbet’ bildiren sıra adına iyelik ve ile ekleri getirilerek kurulmuş, zamanla kalıplaşmış bir zarftır; Gülensoy bu biçimi sıra'nın Türkiye Türkçesindeki türevleri arasında sayar. Tietze sırasile'yi ‘değişimli, dönüşümlü’ anlamıyla verir ve bu kayıt için Meninski'nin 1680 tarihli sözlüğünü anar; Kâmûs-ı Türkî ise sırasıyla'ya ‘yoluyla, uygun biçimde’ anlamını verir. Tabanın kökeni tartışmalıdır: Stachowski sıra'yı Ortak Türkçe *sıδır- ‘çekmek, çizmek’ fiiline bağlar ve Yunanca seirá ile bir karışma olasılığını anar; Şemseddin Sâmî Yunanca ile benzerliği rastlantı sayar.

  1. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: sırasile
  2. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: sırasıyla
  3. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: sırasıyla

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).