disiplin
Bir topluluğun, yasalarına ve düzenle ilgili yazılı veya yazısız kurallarına titizlik ve özenle uyması durumu; sıkı düzen, düzence, düzen bağı, inzibat, zapturapt
Disiplin, Fransızca discipline sözcüğünden alıntıdır. Tietze Fransızca sözü Latince disciplina'ya, onu da 'öğrenci' anlamındaki discipulus'a soyut ad yapan -a ekinin getirilmesine bağlar. Tietze sözcüğü iki ayrı maddede işler: 'sıkı düzen' anlamının en eski tanığı 1965, 'bilim dalı' anlamınınki 1993 tarihlidir; ama söz XX. yüzyıl başına ait Kestelli sözlüğünde 'inzibat, askerî düzen' anlamıyla zaten kayıtlıdır. Karaağaç da aynı Fransızca kökeni verir; sıkı düzen, topluluğa uyumu sağlayan önlemler ve bilim dalı anlamlarını sıralar.
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: disiplin
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: disiplin