kadro — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 18 Ekim 2026, 16:49 (Türkiye saati)

sözcük
1192
kaynak
41
tarihsel tanık
164.536
en eski kayıt
8. yy.

kadro

Kuruluşun işlerini yürüten insanlar ile aralarında dağıtılmış sorumlulukların oluşturduğu düzen; ilgili: → personel.

Kadro, Batı dillerinden alınmış bir sözdür. Tietze'ye göre bisikletin iskeleti anlamındaki kadro İtalyanca quadro ile Fransızca cadre'nin ortak ürünüdür; aynı Latince kökten gelen bu iki sözün etkisi Türkiye Türkçesindeki öteki anlamlarda da birbirine karışmıştır. Kurumda çalışanların bütünü ve teşkilatın çerçevesi anlamı Fransızca cadre'ye dayanır. Karaağaç ise sözü bütün anlamlarıyla İtalyanca quadro'ya bağlar. Tietze'deki en eski tarihli tanıklar 1956 (bisikletin kadrosu) ve 1962 (kadroya geçmek) yıllarına aittir. Kurum anlamı ise daha önce, XX. yüzyıl başında Kestelli'nin sözlüğünde bir dairede görevli memurların bütünü olarak kayıtlıdır.

  1. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: kadro

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).