itibarıyla — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 17 Ekim 2026, 23:24 (Türkiye saati)

sözcük
1148
kaynak
41
tarihsel tanık
157.053
en eski kayıt
8. yy.

itibarıyla

Anılan tarih veya saati esas alıp o ana kadar oluşmuş duruma bakıldığında; ilgili: → zaman.

İtibarıyla, Arapça iʿtibār'dan gelen itibar sözüne üçüncü kişi iyelik eki ile vasıta eki -(y)la getirilerek kalıplaşmış bir zarftır. Tietze itibar'ı Arapça iʿtibār'a bağlar ve 1451 tarihli Ferec ba'de'ş-şidde'den tanıklar; Kâmûs-ı Türkî sözü ʿubûr ‘geçme’ ile aynı kökten bir Arapça mastar sayar. Kalıbın kendisi XVII. yüzyılda Tezkire-i Dâvûd Tercümesi'nde ‘bakımından’ anlamıyla görülür: bir ilaca adı _ṣıfatı i‘tibārıyla_ ‘niteliği bakımından’ verilmiştir. Kâmûs-ı Türkî XIX. yüzyıl sonunda itibar'ın ‘bir zamandan başlayarak sayma’ ve ‘varsayım, hesap’ anlamlarını, i‘tibâriyle kalıbını da ‘farz ederek’ anlamıyla kaydeder.

  1. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: i‘tibârıyla ~ i‘tibâriyle
  2. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: i‘tibârıyla ~ i‘tibâriyle
  3. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: itibarıyla

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).