fındık — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 2026-10-12

sözcük
170
kaynak
26
tarihsel tanık
41.114
en eski kayıt
8. yy.

fındık

Kayıngillerden, kuzey yarım kürenin ılık yerlerinde ve yurdumuzun genellikle Doğu Karadeniz Bölgesi'nde yetişen, boyu 6-7 metre, yaygın tepeli bir ağaççık (Corylus avellana)

Fındık, Yunanca pontikón (káryon) ‘Pontos cevizi, Karadeniz cevizi’ adından gelir; yemiş, adını bol yetiştiği Karadeniz kıyılarından almıştır. Eren sözün Türkçeye Arapça aracılığıyla geldiğini, Kâmûs-ı Türkî Farsça ve Arapçada da kullanıldığını yazar; Stachowski ise *pondık gibi bir ara biçim önerir. Türkçedeki ilk tanıkları XIV. yüzyıldan Süheyl ü Nev-bahâr'da ve telif tarihi kesin olmayan Müntahab-ı Şifâ'dadır; uzun süre çoğunlukla fınduk yazılmış, fındık biçimi XVII. yüzyılda Evliyâ Çelebi'de yaygınlaşmıştır. Söz zamanla ‘tüfek kurşunu’, ‘küçük altın’ ve argoda ‘hileli zar’ anlamlarını da kazanmıştır.

  1. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: fındûk
  2. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: fınduḳ ~ fındıḳ ~ bınduḳ
  3. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: fınduḳ
  4. 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: fınduḳ
  5. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: fındık
  6. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: fındık
  7. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: fındık

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Yalnız yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ) ses değişimi sayılmaz; bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).