koyun (I) — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 2026-10-12

sözcük
170
kaynak
26
tarihsel tanık
41.114
en eski kayıt
8. yy.

koyun (I)

Geviş getirenlerden, eti, sütü, yapağısı ve derisi için yetiştirilen evcil hayvan (Ovis aries)

Koyun, Eski Türkçede kōń biçimiyle tanıklanan ortak Türkçe bir hayvan adıdır; Orhon yazıtlarında Tarihsel Derlem sözü ḳooń diye okur. Clauson'a göre güneybatı dillerinde koyun, ötekilerde çoğunlukla koy biçimi yaşar. Eren koyun'u kōń'e -(u)n küçültme eki getirilmiş bir türev sayar, Gülensoy da bu çözümlemeyi verir; Stachowski ise ek ayırmadan *koń > *koyn > *koyın gelişmesiyle açıklar. Eren ve Clauson Moğolca qonin'i Türkçeden alıntı sayar. Sözü Ermenice xoy 'koç' ile bağlayan Pedersen görüşüne Munkácsi karşı çıkar, Gülensoy yanlış bulur. Tarihsel Derlem'deki koyun eşleşmelerine aynı yazılışlı koyun 'kucak' ve koy- fiilinin çekimleri de karışır.

  1. 8. yy. · Eski Türkçe (Orhon): ḳooń
  2. 8. yy. · Eski Uygur Türkçesi: kon ~ koyn ~ koy
  3. 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: koy
  4. 13. yy. · Eski Uygur Türkçesi: koyun
  5. 13. yy. · Kıpçak Türkçesi: koyun
  6. 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: koyun
  7. 14. yy. · Harezm Türkçesi: koy ~ koyun
  8. 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: koy
  9. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ḳoyun
  10. 15. yy. · Çağatay Türkçesi: koy ~ koyun
  11. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ḳoyun
  12. 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: ḳoyun
  13. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: koyun
  14. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: koyun
  15. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: koyun

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Yalnız yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ) ses değişimi sayılmaz; bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).