kuzu
Koyun yavrusu
Kuzu, Eski Türkçede kuzı ~ kozı biçimleriyle tanıklanan Türkçe bir hayvan adıdır; Tietze, Eren ve Clauson sözü Eski Türkçeden beri izler. Clauson kuzı'yı asıl, kozı'yı büyük olasılıkla ikincil biçim sayar; ÈSTJa'nın aktardığına göre Doerfer ve görünüşe göre Räsänen kozı'yı esas alır, ÈSTJa da o'nun aslî olabileceğini düşünür. Stachowski sözü *koz kökünden getirir ve Anadolu ağızlarındaki koz 'ağıl' ile birleştirir; ÈSTJa kökenin belirlenmediğini, böyle bir bağın varsayılabileceğini yazar. Clauson ve Eren'e göre söz Moğolcaya qurigan olarak geçmiş, Sibirya'daki bazı Türk dillerine kurağan olarak geri dönmüştür; Starostin–Dybo–Mudrak Altay kuramı çerçevesinde bu yöne karşı çıkar.
- 8. yy. · Eski Uygur Türkçesi: kuzı ~ kozı
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: ḳozı ~ kuzı
- 13. yy. · Kıpçak Türkçesi: kuzu
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: kuzu
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: kozı ~ kuzı
- 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: kozı
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: kuzı ~ ḳuzı
- 15. yy. · Çağatay Türkçesi: kuzı
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ḳuzı
- 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: kuzı
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: kuzy ~ kuzu
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: kuzu
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: kuzu