kuzu — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 2026-10-12

sözcük
170
kaynak
26
tarihsel tanık
41.114
en eski kayıt
8. yy.

kuzu

Koyun yavrusu

Kuzu, Eski Türkçede kuzı ~ kozı biçimleriyle tanıklanan Türkçe bir hayvan adıdır; Tietze, Eren ve Clauson sözü Eski Türkçeden beri izler. Clauson kuzı'yı asıl, kozı'yı büyük olasılıkla ikincil biçim sayar; ÈSTJa'nın aktardığına göre Doerfer ve görünüşe göre Räsänen kozı'yı esas alır, ÈSTJa da o'nun aslî olabileceğini düşünür. Stachowski sözü *koz kökünden getirir ve Anadolu ağızlarındaki koz 'ağıl' ile birleştirir; ÈSTJa kökenin belirlenmediğini, böyle bir bağın varsayılabileceğini yazar. Clauson ve Eren'e göre söz Moğolcaya qurigan olarak geçmiş, Sibirya'daki bazı Türk dillerine kurağan olarak geri dönmüştür; Starostin–Dybo–Mudrak Altay kuramı çerçevesinde bu yöne karşı çıkar.

  1. 8. yy. · Eski Uygur Türkçesi: kuzı ~ kozı
  2. 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: ḳozı ~ kuzı
  3. 13. yy. · Kıpçak Türkçesi: kuzu
  4. 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: kuzu
  5. 14. yy. · Harezm Türkçesi: kozı ~ kuzı
  6. 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: kozı
  7. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: kuzı ~ ḳuzı
  8. 15. yy. · Çağatay Türkçesi: kuzı
  9. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ḳuzı
  10. 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: kuzı
  11. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: kuzy ~ kuzu
  12. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: kuzu
  13. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: kuzu

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Yalnız yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ) ses değişimi sayılmaz; bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).