sivrisinek — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 15 Ekim 2026, 00:12 (Türkiye saati)

sözcük
378
kaynak
39
tarihsel tanık
98.320
en eski kayıt
8. yy.

sivrisinek

Çift kanatlılardan, sulak, bataklık yerlerde çok üreyen, insan ve memeli hayvanların kanıyla beslenen, birçok türü bulunan ve bir türü sıtma mikrobu aşılayan ve bulaşıcı hastalıkları yayan uçucu böcek (Culexpipiens)

Sivrisinek, Türkçe sivri ve sinek sözlerinden kurulmuş birleşik bir böcek adıdır; Tietze sözü doğrudan sivri + sinek diye açıklar. Ögelerin ikisi de eskidir: Kaşgarlı Mahmud XI. yüzyılda süwri 'ucu sivri nesne' ile sinğek 'sinek' sözlerini ayrı ayrı kaydeder. Birleşik ad XIV. yüzyılda Anadolu'da Süheyl ü Nev-bahâr'da görülür; aynı yüzyılın Kıpçakça sözlükleri aynı kuruluşlu süwrü çıbın'ı verir. Eski sözlükler adı iki sözcükle yazar; Tarihsel Derlem yalnız bitişik yazımı saydığından neşirlerdeki 7 'sivri sinek' geçişi sayıma girmez.

  1. 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: süwrü çıbın ~ sürü çıbın
  2. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: sivrisinek ~ sivrisiñek
  3. 15. yy. · Kıpçak Türkçesi: süwri çıbın
  4. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: sivri siŋek ~ sivri sinek ~ sivrisinek
  5. 18. yy. · Osmanlı Türkçesi: sivri siŋek
  6. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: sivrisinek
  7. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: sivrisinek

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).