hizmet
Birinin işini görme veya birine yarayan bir işi yapma
Hizmet, Arapça ḫidma ‘hizmet, kulluk’ sözünden alınmıştır; Tietze, Stachowski, Räsänen, Karaağaç ve Kâmûs-ı Türkî bu kökende birleşir. Söz Yûnus Emre'den beri Anadolu'da, XIV. yüzyıldan beri Harezm, XV. yüzyıldan beri Çağatay metinlerinde görülür; hidmet ve hizmet yazımları Osmanlı döneminde de yan yanadır. Ferec ba'de'ş-Şidde'de (1451) ‘kulluk’, ‘büyük birinin huzuruna çıkıp saygı sunma’ ve ‘birine bakma, yardım etme’ anlamlarıyla kullanılır; Kâmûs-ı Türkî hizmet'i halk söyleyişi olarak anar. Anlam ‘kulluk’tan ‘görev, iş’e ve ‘askerlik’e genişlemiştir.
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: hizmet
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: hidmet ~ hizmet
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: hidmet
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ḫidmet
- 15. yy. · Çağatay Türkçesi: hizmet ~ hidmet
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: hidmet ~ hizmet
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: hizmet
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: hizmet