yaşamak — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 14 Ekim 2026, 03:58 (Türkiye saati)

sözcük
288
kaynak
37
tarihsel tanık
83.095
en eski kayıt
8. yy.

yaşamak

Canlılığını, hayatını sürdürmek

Yaşamak, Eski Türkçe yaş ‘ömür yılı, yaş’ adına addan fiil yapan -a- ekinin getirilmesiyle kurulmuş yaşa- fiilinin devamıdır; ilk anlamı ‘şu kadar yıl ömür sürmek’, çoğu zaman ‘uzun yaşamak’tı. VIII. yüzyıldan beri tanıklanır: Küli Çor Yazıtı'nda büyük Küli Çor'un seksen yıl yaşayıp öldüğü anlatılır. Clauson yaşa-'yı bu yönüyle tiril- ‘hayatta olmak, dirilmek’ fiilinden ayırır. ‘Çok yaşa’ dileği Kutadgu Bilig'den beri görülür ve Osmanlı döneminde yaşa! alkış ve övgü sözü olarak yerleşir; ‘başından geçirmek, tecrübe etmek’ anlamı ise XX. yüzyıl başında yeni sayılıyordu.

  1. 8. yy. · Eski Türkçe (Orhon): yaşa-
  2. 10. yy. · Eski Uygur Türkçesi: yaşa-
  3. 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: yaşa-
  4. 13. yy. · Harezm Türkçesi: yaşa-
  5. 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: yaşa-
  6. 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: yaşa-
  7. 15. yy. · Çağatay Türkçesi: yaşa-
  8. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: yaşa-
  9. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: yaşamak
  10. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: yaşamak

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).