üzeri
→ üst
Üzeri, eski bir *ǖz köküne dayanan yer ve yön sözüdür. Stachowski'ye göre söz Ortak Türkçe *üzgerü biçiminden gelir; bu biçim *ǖz köküne yönelme ve yön bildiren eski eklerin (*+(g)a+ru) getirilmesiyle kurulmuştur. Aynı kökün Yakutçada üöhe ~ ǖhe ‘yüksek; üstünde; yukarıda’ olarak yaşadığını belirtir ve sözü üst ve üzengi ile karşılaştırır. Gülensoy kökü üz (< *ö:z) olarak verir, sözü üz+e+r+i diye çözümler ve yalın üzer biçiminin kullanılmadığını belirtir. Eski Anadolu Türkçesinde yönelme ve bulunma durumlu üzerine, üzerinde kalıpları XIII. yüzyıl sonundan beri yaygındır; üzeri, üzerini, üzerinden biçimleri XV. yüzyıldan beri tanıklanır.
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: üzerü
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: üzeri
- 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: üzeri
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: üzeri
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: üzeri
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: üzeri