süre
İşin, bekleyişin veya yaşanan dönemin ilk anından son anına dek ölçülen uzunluğu. Kimi işler için önceden ayrılır, kimi zaman ancak bittikten sonra hesaplanır, aynı işin süresi koşullara ve izlenen yönteme göre değişebilir; müddet.
Süre, sür- fiiline fiilden ad yapan -e ekinin getirilmesiyle kurulmuş Türkçe bir addır. Gülensoy sözü sǖ-r-e diye çözümler: uzun ünlülü sǖ- kökünü, -r- ekini ve sondaki -e'yi ayırır; sǖ-r- bugünkü sür- fiiline karşılık gelir (Bitigçi açıklaması). Gülensoy Yeni Uygurcadaki sürük ‘süre’ karşılığını ve Türkiye Türkçesindeki süreç, süreğen, sürekli, süresiz gibi türevleri de kaydeder. Sözün ‘müddet’ anlamıyla incelenen kaynaklardaki en eski tarihli kullanımları Derleme Sözlüğü'nün 1963'ten başlayan ciltlerindeki tanımlardadır; tabandaki sür- ise Eski Türkçeden beri tanıklanan bir fiildir.
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: süre