yıllık — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 15 Ekim 2026, 23:36 (Türkiye saati)

sözcük
592
kaynak
39
tarihsel tanık
111.924
en eski kayıt
8. yy.

yıllık

Bir yıl için; senelik, senevi

Yıllık, yıl sözüne +lık ekinin getirilmesiyle kurulmuş yerli bir addır; Clauson ve Gülensoy bu çözümlemede birleşir. Sözün en eski tanığı VIII. yüzyıla ait Şine Usu Yazıtı'ndadır: kağan, taşa yazdırdığı sözlerin _biŋ yıllıḳ tümen künlik_ ‘bin yıllık, on bin günlük’ olmasını diler. Eski dönemde söz çoğunlukla bir sayıdan sonra gelerek ‘şu kadar yıl süren’ anlamındaydı; Harezm metinlerinde yıllık mâl ‘yıllık vergi’ kullanımı da görülür. Kâmûs-ı Türkî ‘yılda bir verilen ücret’ anlamını kaydeder; ‘yılda bir çıkan kitap, salname’ anlamını ise Gülensoy verir.

  1. 8. yy. · Eski Türkçe (Orhon): yıllıḳ
  2. 13. yy. · Karahanlı Türkçesi: yıllık
  3. 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: yıllık ~ yıllıḳ
  4. 14. yy. · Harezm Türkçesi: yıllıḳ
  5. 15. yy. · Kıpçak Türkçesi: yillik
  6. 15. yy. · Çağatay Türkçesi: yıllık ~ yillik
  7. 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: yıllıḳ
  8. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: yıllık
  9. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: yıllık
  10. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: yıllık

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).