konuşma
Düşünce, duygu veya isteği sesli dil aracılığıyla karşıdakine aktarma. Sözcüklerin seçimi kadar sesin tonu, duraklama ve sıra alma da iletişimin gidişini belirler; tek kişinin anlatması biçiminde gerçekleşebileceği gibi karşılıklı bir alışverişe de dönüşebilir; musahabe.
Konuşma, konuş- fiiline iş adı yapan -ma ekinin getirilmesiyle kurulmuştur. Gülensoy sözü ko-n-(u)ş-ma diye çözümler: en içte ko- kökü, ardından -n- ekiyle kon-, -(u)ş- ekiyle konuş- gövdesi ve son olarak -ma eki gelir. Kâmûs-ı Türkî XIX. yüzyıl sonunda konuşma'yı ‘görüşme, bir araya gelip kaynaşma’ ve ‘karşılıklı söyleşi, sohbet’ anlamlarıyla kaydeder. Gülensoy'un verdiği karşılıklara göre Kazakça, Kazan Tatarcası ve Yeni Uygurca aynı kavramı söz ve söyle- köklerine dayanan sözlerle anlatır.
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: konuşma
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: konuşma