süreklilik
Bir etkinliğin tek seferlik kalmayıp zaman içinde birbirine bağlı adımlarla devam etmesi. Çalışma düzenli yinelenir, elde edilen bilgi sonraki aşamaya taşınır; uzun bir ara verildiğinde bu bağ zayıflayabilir; devamlılık, daimîlik, daimlik, istimrar.
Süreklilik, sürek adından türemiş sürekli sıfatına durum adı yapan -lik ekinin getirilmesiyle kurulmuştur. Gülensoy sürek'i ‘süren, devam eden zaman’ anlamıyla uzun ünlülü sǖr- köküne -ek ekiyle bağlar; süreklilik'i hem sürek'in hem sürekli'nin Türkiye Türkçesindeki türevleri arasında sayar. Kâmûs-ı Türkî XIX. yüzyıl sonunda sürek'i ‘devam, bekâ’, sürekli'yi ‘çok süren, devamlı, uzun’ diye kaydeder. Sözün kendisi incelenen kaynaklarda ilk kez 1965'te, Derleme Sözlüğü'nde bir ekin işlevi anlatılırken görülür.
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: süreklilik